Vasper's SciFi scene

Change. Part I

2010-06-10T07:47:00.000-07:00

Her "time" was up. The last rays of light where heard in the horizon. Silense would be her companion until the next ripple... where she hoped she would find the solution to the mistery...

But lets start from the beggining.

(her name is not audible in our hearing field) was a famous scientinst in her parts of the cosmos. Her race didn't live on a planet. What we call planets, to our scientist was simply a symfony of superstrings. She didn't see them, but she heard them. Her perception, as all of her kinds, excedeed the limits of four dimensional space we call universe.

Having grown up knowing details about the 21 known dimensions, it was difficult for her to comprehend what her instruments showed. Linear, four dimensional beings, made out of a few notes, some trillion of them, had changed the symphony that came from what they called Terra. Changing her viewing angle she noticed that their evolution was not what someone would expect for such a limited species. Their perception seemed to reach up to the theory of her plain of existence. She had to share it...

Her colleagues watched (or rather sensed with 7 unknown to us senses) the evolution our heroin presented to them. Some where plain speechless, others refused to even consider her conclusion. Two of her colleagues however showed great interest and started studying those creatures with her. They followed their linear evolution backwards until they fell out of their perception limits. Then they followed the opposite path through the 5 known time dimensions and saw that, in each, their evolution was accelerated with a pace never seen before by their kind.

Until now, their species was the only one that survived the ripples. Although they couldn't pass from one to the next immediately, being closed inside by a wall they could move anywhere or anytime (as the linear four dimensional creatures would say) in it and only accepting the end of one ripple could they move to the next.

Towards the end of the current ripple they noticed that the evolution of he linear creatures they now called Terrans, allowed them to pass through the wall of a ripple in any direction, something they themselves couldn't do. How was this possible? If this was really happening then the 22nd dimension that could stop confining them in the study of just one ripple, could be possible. The middle space would be accessible too!

With further study they observed that the Terrans had constructed a mathematical entity around their source of energy. A "sphere" as they themselves called it. Inside this sphere they had constructed a large group of small items (small compared to the observers) that could fit billions of their kind. The energy emanating from those items was the key. They would learn that soon enough, although not without some cost to themselves.

End of part one.

Αλλαγή, μέρος πρώτο.

2010-06-04T08:20:00.000-07:00

Ο "χρόνος" της είχε τελειώσει. Οι τελευταίες ακτίνες φωτός σιγούσαν στον ορίζοντα. Σύντροφός της θα ήταν μόνο η σιωπή μέχρι την αρχή της επόμενης διακύμανσης... όπου ήλπιζε να βρει την λύση του μυστηρίου...

Αλλά πάμε από την αρχή της ιστορίας μας.

Η (το όνομά της δεν προφέρετε στο δικό μας ηχητικό πεδίο) ήταν φημισμένη επιστήμονας στα μέρη της. Η φυλή της δεν ζούσε πάνω σε κάποιον πλανήτη. Μάλιστα αυτό που εμείς θεωρούμε πλανήτες, για την επιστήμονά μας ήταν απλά μία συμφωνία υπερχορδών. Δεν τους έβλεπε, αλλά τους άκουγε. Η αντίληψή της, όπως όλων των ατόμων του είδους της ξεπερνούσε τα στενά όρια του τετραδιάστατου χωροχρόνου που γνωρίζουμε εμείς ως σύμπαν.

Έχοντας μεγαλώσει γνωρίζοντας λεπτομέρειες για τις 21 γνωστές διαστάσεις, της ήταν δύσκολο να κατανοήσει αυτό που έβλεπε στα όργανά της. Γραμμικά τετραδιάστατα πλάσματα, αποτελούμενα από ελάχιστες νότες, μερικά τρισεκατομμύρια μόνο από αυτές, είχαν αλλάξει την συμφωνία που ακουγόταν από κάτι που τα ίδια ονόμαζαν Terra. Αλλάζοντας άποψη παρατήρησε ότι η εξέλιξή τους δεν ήταν αυτό που θα περίμενε κάποιος από το περιορισμένο αυτό είδος. Αντίθετα η αντίληψή τους έφτανε μέχρι την θεωρία της ύπαρξης του δικού της κόσμου. Έπρεπε να το μοιραστεί...

Οι συνάδελφοί της παρακολούθησαν (ή μάλλον αισθάνθηκαν με 7 άγνωστες σε εμάς αισθήσεις) την εξέλιξη που τους παρουσίαζε η ηρωίδα μας. Μερικοί έμειναν άφωνοι, άλλοι αρνήθηκαν να σκεφτούν καν το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε η ίδια. Δύο συνάδελφοί της όμως έδειξαν ενδιαφέρον και άρχισαν να μελετούν αυτά τα πλάσματα μαζί της. Ακολούθησαν την γραμμική τους εξέλιξη προς τα πίσω, μέχρι που έγιναν τόσο ασήμαντα που έπεσαν έξω από τα όρια της αντίληψής τους. Μετά πήραν την αντίθετη κατεύθυνση στις 5 γνωστές χρονικές διαστάσεις και είδαν ότι σε όλες η εξέλιξη επιταχυνόταν με ρυθμούς που δεν είχαν ποτέ ξανά παρατηρήσει.

Μέχρι τώρα, το είδος της ήταν το μόνο που επιζούσε των διακυμάνσεων. Αν και δεν μπορούσαν να περάσουν από μία διακύμανση στην άλλη άμεσα, καθώς έκλεινε γύρω σαν τοίχος μπορούσαν να κινηθούν οπουδήποτε ή οποτεδήποτε (όπως θα έλεγαν τα γραμμικά τετραδιάστατα πλάσματα) μέσα σε αυτήν και δεχόμενοι το τέλος μίας διακύμανσης να βρεθούν στην επόμενη.

Προς το τέλος της τρέχουσας διακύμανσης παρατήρησαν ότι η εξέλιξη των γραμμικών πλασμάτων που πλέον ονόμαζαν Terrans του επέτρεπε να περάσουν το τοίχος της διακύμανσης προς οποιαδήποτε κατεύθυνση, κάτι που οι ίδιοι ποτέ δεν μπόρεσαν να κάνουν. Ήταν δυνατόν; Αν συνέβαινε κάτι τέτοιο τότε η 22η διάσταση που σταματούσε να τους περιορίζει πλέον στην μελέτη μίας διακύμανσης ήταν πιθανή. Το μεσοδιάστημα ήταν επίσης προσβάσιμο πλέον.

Με περαιτέρω μελέτη παρατήρησαν ότι οι Terrans είχαν κατασκευάσει μία μαθηματική έννοια γύρω από την πηγή ενέργειάς τους. Μία "σφαίρα" όπως την αποκαλούσαν οι ίδιοι. Μέσα σε αυτή τη σφαίρα ετοίμασαν μία μεγάλη ομάδα από μικρά αντικείμενα (μικρά σε σχέση με τους παρατηρητές πάντα) που όμως χωρούσαν δισεκατομμύρια από τα δικά τους άτομα. Η ενέργεια που εξέπεμπαν αυτά τα αντικείμενα ήταν το κλειδί. Το έμαθαν αυτό γρήγορα, αλλά όχι χωρίς κόστος για τους ίδιους

Τέλος πρώτου μέρους.

Αριάδνη: Επεισόδιο 1: Έρχονται. (Μέρος 3)

2009-07-21T06:41:00.000-07:00

(Αυτή η ιστορία δεν είναι υπό την Creative Commons License. Για την χρήση της ή αντιγραφή της απαιτείται η γραπτή άδεια του συγγραφέα.)

Η κουζίνα ήταν το απόλυτο βασίλειο της Γεωργίας. Στην πραγματικότητα δεν ήταν τίποτε άλλο από μια αποθήκη ξηράς τροφής που η ίδια είχε μετατρέψει σε κουζίνα αδειάζοντας τα "κατασκευάσματα", όπως έλεγε, και τοποθετώντας τον κατάλληλο εξοπλισμό.

Μαζί με ένα τμήμα του σκάφους χωριτικότητας χιλίων κυβικών μέτρων που είχε μετατραπεί σε υδροπονική εγκατάσταση τριών επιπέδων και λίγες ακόμα προμήθειες από την Γη, οι εγκαταστάσεις του Αριάδνη ήταν αρκετές για να ταΐσουν σωστά μία μικρή ομάδα ανθρώπων για τους μήνες που βρίσκονταν στο διάστημα.

"Βαγγέλη, σου το έχω πει μία... σου το έχω πει δύο..." άρχισε να λέει η Γεωργία

"Και εγώ σ'αγαπώ, αλλά μην μας ακούσει ο Δημήτρης" την διέκοψε αστειευόμενος ο κυβερνήτης. "Μπορώ να έχω λίγο νερό;"

"Πάρε, και πάρε μαζί σου και τον τετράποδο καταστροφέα... πριν βάλω τον Δημήτρη να τον μαγειρέψει όπως κάναν οι πρόγονοί του..." απάντησε με ένα σαρδόνιο χαμόγελο η μαγείρισσα βάζοντας ένα μεγάλο ποτήρι νερό από την βρύση.

Οι προμήθειες του νερού προέρχονταν από τον Σέρες, τον μεγαλύτερο αστεροειδή της ζώνης στην τροχιά του οποίου ήταν η κύρια βάση εξόρυξης του ηλιακού συστήματος.

Στα μέσα του 21ου αιώνα, πριν την έναρξη των επιχειρήσεων εξόρυξης υπήρχαν υποψίες ότι κάτω από τις παγωμένες επιφάνειες του Σέρες, υπήρχε ζωή. Τελικά αποδείχτηκε ότι αυτό που οι επιστήμονες θεωρούσαν φωτοσύνθεση ήταν μόνο το αποτέλεσμα των χημικών αντιδράσεων ανόργανης ύλης με την βοήθεια φωτός που περνούσε από το στρώμα πάγου και εστιαζόταν ανεβάζοντας την θερμοκρασία και διατηρώντας έτσι το υπόστρωμα των ωκεανών, υγρό.

Αριάδνη: Επεισόδιο 1: Έρχονται. (Μέρος 2)

2008-08-18T14:42:00.000-07:00

(Αυτή η ιστορία δεν είναι υπό την Creative Commons License. Για την χρήση της ή αντιγραφή της απαιτείται η γραπτή άδεια του συγγραφέα.)

"Μήτσο, αν του έδωσες πάλι τυρί θα στον φέρω απόψε να κοιμηθεί μαζί σου", φώναξε ο κυβερνήτης μπαίνοντας.

Ο Max έκανε μια κίνηση να σηκωθεί, αλλά τον σταμάτησε με ένα νεύμα ο κυβερνήτης. "Μεταφορικό πλοίο είμαστε, όχι στρατιωτικό, κύριε Dyson. Το ξέρω ότι έχεις συνηθίσει αλλιώς, αλλά εδώ δεν είμαστε τόσο τυπικοί".

Ο Max Dyson, ο πλοηγός του Αριάδνη, ήταν Αμερικανικής καταγωγής - ο μόνος μη Έλληνας, πρώην πιλότος του στρατού της Συμμαχίας των Εθνών, τον τρίτο κατά σειρά οργανισμό που προσπάθησε να βάλει μια τάξη στις σχέσεις ανάμεσα στα κράτη μετά την "Κοινωνία των Εθνών" και των "Ηνωμένων Εθνών". Φαινόταν ήπιος άνθρωπος, αταίριαστος με το σκληρό περιβάλλον στο οποίο βρισκόταν τώρα.

"Μακαρονάδα του έδωσα.... " είπε ο μηχανικός σπρώχνοντας μια καρέκλα με το πόδι προς τον κυβερνήτη.

Από το χώρισμα που οδηγούσε στην κουζίνα, ακούστηκε μια εκκωφαντική φωνή "Δημήτρη, πόσες φορές σου έχω πει, όταν έρχεσαι στην κουζίνα μου να αφήνεις το κοπρόσκυλο έξω... " ούτε ένα δευτερόλεπτο μετά που ο Αράπης πήγε προς την πηγή της μυρωδιάς που γέμιζε τον χώρο.

Μάγειρας, ή μάλλον μαγείρισσα ήταν η σύζυγος του μηχανικού, μια μικροσκοπική, αλλά όλο νεύρα γυναίκα και πιθανότατα ο μόνος άνθρωπος που φοβόταν ο Μήτσος. Το όνομά της είναι Γεωργία, αλλά την φωνάζουν Γιώργο λόγω της ... θηλυπρεπούς συμπεριφοράς της.

"Άσε, μην σηκώνεσαι, θα τον φέρω εγώ " είπε ο κυβερνήτης και πίεσε στον ώμο τον μηχανικό του, που ήδη πήγαινε να τιναχτεί σαν ελατήριο, και κατευθύνθηκε στην κουζίνα.

Αριάδνη: Επεισόδιο 1: Έρχονται. (Μέρος 1)

2007-10-05T06:48:00.000-07:00

(Αυτή η ιστορία δεν είναι υπό την Creative Commons License. Για την χρήση της ή αντιγραφή της απαιτείται η γραπτή άδεια του συγγραφέα.)

Η επιστροφή από την ζώνη των αστεροειδών ήταν, όπως κάθε διαδρομή ρουτίνας, βαρετή. Τίποτε δεν διέκοπτε την απόλυτη ησυχία του διαστήματος, πλην των εβδομαδιαίων αναφορών πίσω στην βάση Alpha της Σελήνης.

"Πού είναι ο Αράπης; Που είναι αυτό το βρομόσκυλο;" φώναξε ο κυβερνήτης μπαίνοντας στην αίθουσα φαγητού.

Όσοι καθόντουσαν εκεί, πλην του μηχανικού, που ήταν στο πλήρωμα της αποστολής προς τους αστεροειδείς, δεν είχαν ξανακούσει αυτή την έκφραση. Επίσης δεν είχαν δει τον κυβερνήτη από την ημέρα της αναχώρησης 1 μήνα πριν καθώς ήταν κλεισμένος συνέχεια στο δωμάτιό του.

Ο μηχανικός, ένας τεραστίων διαστάσεων άνδρας, προφανώς αφρικανικής προελεύσεως, καθόταν ατάραχος, ενώ οι υπόλοιποι είχαν αρχίσει ήδη να κοιτάζονται και να απορούν με την ηρεμία του.

"Έλα Βαγγέλη, τον είδα πριν από λίγο να βγαίνει από το δωμάτιό σου και τον έφερα εδώ να τον τρατάρω κάτι.", είπε ο μηχανικός ενώ ταυτόχρονα έδινε ένα κομμάτι κρέας στο σκύλο που καθόταν δίπλα του. "Ααα παιδιά, ξέχασα να σας συστήσω τον Αράπη, το σκύλο του κυβερνήτη", πρόσθεσε με ένα τεράστιο χαμόγελο, αντίστοιχο του μεγέθους του.

Το "Αριάδνη", ένα Ελληνικών συμφερόντων μεταγωγικό, μετέφερε 50 εκατομμύρια τόνους ορυκτών προς τα εργοστάσια επεξεργασίας στην Σελήνη. Μέχρι το 2130, ο Ελληνικός διαστημικός στόλος είχε φτάσει στο αντίστοιχο ποσοστό που είχε ο ναυτικός στόλος αυτής της μικρής χώρας κατά την διάρκεια του 20ού και 21ου αιώνα. 20% των σκαφών και 34% της χωρητικότητας. Σχεδόν τίποτα δεν μεταφερόταν χωρίς να μετέχει.

Ένα διαφορετικό τέλος.

2007-06-19T09:37:00.000-07:00

3 φορές χρειάστηκε να κοιτάξει ξανά τα νούμερά του. Οι υπολογισμοί του όμως ήταν σίγουρα σωστοί. Ο μικρότερος ήλιος του δυαδικού συστήματος Μ8 ήταν έτοιμος να καταρρεύσει λίγες ώρες πριν ή μετά την άφιξη του ερευνητικού σκάφους Αργό στα όρια του συστήματος αυτού. Σηκώθηκε από το γραφείο του, ασφάλισε την οθόνη και βγήκε τρέχοντας στον διάδρομο.

"Δύο δισεκατομμύρια χρόνια ζωής και εμείς πέσαμε στο τέλος; Πόσες πιθανότητες υπήρχε να συμβεί κάτι τέτοιο; " άκουσε την πρώτη απορία της ομάδας του που ήρθε σχεδόν ομόφωνα από τα χείλη όλων.

"Ανυπολόγιστα μικρές, αλλά συνέβη. Ρίξτε μου θεωρίες. Είναι αργά να τους ειδοποιήσουμε τώρα. Έχουν ήδη περάσει το όριο απόστασης συμβατικής επικοινωνίας και δεν έχουμε αρκετή ενέργεια για να ανοίξουμε την σκουληκότρυπα από αυτή την πλευρά. Τι λες Μάντλιν;"

Η Μάντλιν, ήταν η θεωρητική φυσικός υπεύθυνη για τις FTL επικοινωνίες. Το ύφος της κατά την αρχή της συζήτησης δεν ενέπνεε και πολλές ελπίδες ότι θα μπορούσε να βοηθήσει. Και πράγματι η απάντησή της δεν απογοήτευσε... ή μάλλον έκανε ακριβώς αυτό. "Καθηγητά, δεν υπάρχει τίποτα που μπορούμε να κάνουμε πριν την έναρξη επικοινωνίας από την δική τους πλευρά."

"Θα διακόψω ", πετάχτηκε ο Βασίλης, ο ειδικός στα θέματα χωροχρόνου," αλλά ας ελπίσουμε ότι η κατάρρευση θα γίνει νωρίτερα. Μία κατάρρευση με σκουληκότρυπα σε λειτουργία δεν γνωρίζω τι..."

Τελικά υπήρχε ένα λάθος στους υπολογισμούς του καθηγητού. Η Αργό στο δρόμο για το M8 περνούσε κοντά από έναν σκοτεινό αστέρα με μάζα 12 χιλιάδες φορές αυτή του ήλιου μας. Η μάζα αυτή είναι αρκετή για να διαστρεβλώσει την άποψη του χώρου πίσω από αυτόν κατά 3 ώρες φωτός.

Η Αργό φτάνοντας στον M8, άνοιξε την σκουληκότρυπα τραβώντας ισχύ από το μαγνητικό πεδίο των δύο αστεριών περιμένοντας την εγκατάσταση σε τροχιά γύρω από τον Δία να παραλάβει το άλλο άκρο.

Την ώρα που μιλούσε η Μάντλιν, η σκουληκότρυπα έκανε την εμφάνισή της στην τροχιά του Δία, εκτός του ελεγχόμενου χώρου λόγο της χρονικής διαφοράς.

Όταν πετάχτηκε ο Βασίλης, η κατάρρευση του άστρου είχε ήδη ξεκινήσει και μια μάζα εκτινασσόμενης ύλης ικανή να καταστρέψει όλο το ηλιακό μας σύστημα πέρασε μέσα από τη σκουληκότρυπα.

Το Ημερολόγιο ενός Ταξιδιώτη του Χρόνου ( In English)

2007-05-02T04:37:00.000-07:00

Αποσπάσματα από το ημερολόγιο του Βασίλη:

10 Ιανουαρίου, 2203:

Σήμερα έριξα μια ματιά στο πρωτότυπο της μηχανής που σχεδιάσαμε για την QuantaTech. Πρόσεξα κάτι περίεργο. Είχε μια μικρή γρατζουνιά πίσω από την ΔΕΚΚΣ (Διάταξη Εξισορρόπησης Κατάστασης Κβαντικών Σωματιδίων). Πως κατάφεραν να το κάνουν αυτό οι μεταφορείς;

2 Φεβρουαρίου, 2203:

Ώρα για την δοκιμή της μηχανής με ζωντανό υποκείμενο. Σε αυτή τη δοκιμή εξετάσαμε μόνο την χρονική συνιστώσα. Η χρονική μετατόπιση ήταν 1 δευτερόλεπτο. Αυτό τοποθέτησε το υποκείμενο σε απόσταση περίπου 30 χιλιόμετρα από την μηχανή. Η ΔΕΚΚΣ δεν λειτούργησε. Το υποκείμενο έπαθε μερική υποατομική αναστροφή. Ευτυχώς ήταν μόνο ένα άτομό του. Η έκρηξη αντιύλης από έναν σκόρο (το υποκείμενό μας) θα μπορούσε να εξαφανίσει μια μικρή πόλη. Αυτή απλά έσπασε λίγα παράθυρα σε απόσταση 500 μέτρων.

7 Μαΐου, 2203:

Η έρευνα του συμβάντος στις 2 Φεβρουαρίου 2203 έδειξε ότι η γρατζουνιά πίσω από την ΔΕΚΥΣ έριξε λίγη μπογιά στην ΑΥΣ (Ανιχνευτής Υποατομικών Σωματιδίων) και την έβγαλε εκτός ισορροπίας.

30 Απριλίου, 2204:

Κάτι παραπάνω από ένα χρόνο μετά την καταστροφή με το πρωτότυπο η νέα ΔΕΚΚΣ ήταν έτοιμη για χρήση. Αυτή τη φορά το ζωντανό υποκείμενο ήταν μία μέλισσα. Η Χρονική και Τοπική μετάθεση δούλεψαν πολύ καλά. Η ΔΕΚΚΣ απέδωσε τέλεια αυτή τη φορά. Ήταν μια ευχάριστη μέρα στην QuantaTech.

25 Ιουλίου, 2204:

Ένας θεωρητικός φυσικός στην ομάδα μου εντόπισε μια ανωμαλία στην κβαντική υπογραφή της περιοχής γύρω από την μηχανή του χρόνου. Νομίζω ότι έχει να κάνει με τις περίεργες ημερομηνίες που πρόσεξα χθες στις εφημερίδες. Η κανονική 18ωρη ημέρα φαίνεται να είναι εκτός συγχρονισμού με τον έξω κόσμο. Μια διάμετρος 3 χιλιομέτρων έχει επηρεαστεί. Σταματάμε τις δοκιμές για να το μελετήσουμε.

1 Αυγούστου, 2204:

Μία περιοχή ακτίνας 3 χιλιομέτρων έχει επηρεαστεί σε κβαντικό επίπεδο. Η αντιστροφή έχει αρχίσει και δεν υπάρχει τρόπος να την σταματήσουμε. Θα φτάσει σε έσχατο σημείο σε 2 μήνες. Ο μόνος λόγος που δεν έχει γίνει ήδη έκρηξη είναι ότι το μαγνητικό πεδίο της μηχανής κρατάει ισχυρούς τους δεσμούς της ύλης. Το όριό της πάντως πλησιάζει.

22 Αυγούστου, 2204:

Ο Γιάννης, ο φυσικός που βρήκε την ανωμαλία υπολόγισε την ζημιά στο σύμπαν μας με την έκρηξη τόσης Αντιύλης. Ολοκληρωτική καταστροφή. Έχω ένα σχέδιο, αλλά θα είναι δύσκολο. Πρέπει να καταστρέψω την μηχανή πριν λειτουργήσει. Φαίνεται ότι αν είχαμε εντοπίσει τις ανωμαλίες την πρώτη φορά θα είχαμε αποφύγει όλη αυτή την κατάσταση. Αν ήξερα πότε είχε γίνει η γρατζουνιά θα μπορούσα να την σταματήσω, αλλά ο υπεύθυνος ασφαλείας που ήταν κατά την παράδοση της μηχανής δεν ξέρει. Θα το είχε αναφέρει εξάλλου.

Αποσπάσματα από το ημερολόγιο του Γιώργου:

9 Ιανουαρίου, 2203:

Σήμερα ήμουν υπεύθυνος ασφαλείας κατά την παράδοση μιας περίεργης μηχανής στην QuantaTech. Ευτυχώς που είχα τα νέα όπλα. Σταμάτησαν έναν εισβολέα ενώ προσπαθούσε να καταστρέψει την μηχανή, ότι και να ήταν. Ελπίζω μόνο να μην προσέξουν την γρατζουνιά που έκαναν τα εργαλεία του πέφτοντας όταν εξαϋλώθηκε το σώμα του. Μου είχαν πει να μην την αγγίξει κανείς.

A time travelers journal

2007-04-30T02:48:00.001-07:00

Abstracts from Bill's journal:

January 10, 2203:

Today I got a look at the prototype for the machine we designed at QuantaTech. A strange thing though; it had a small scratch behind the QAM (quantum alignment matrix). How did the movers manage to do that?

February 2, 2203:

Time to test the machine with a live subject. This test was only on the Time Vector. Time displacement was set to 1 second. That put the subject almost 30 kilometers outside the machine. The QAM however didn't work. The subject had suffered a partial quantum level inversion. Thank god it was just one atom. The resulting anti-matter explosion of a moth (our test subject) could have taken out a small town. This just broke a few windows in a radius of 500 meters.

May 7, 2203:

Investigation of the February 2, 2203 incident showed that the scratch behind the QAM caused some paint debris to fall into the SPD (subatomic particle detector) and misaligned it.

April 30, 2204:

A little more than year after the prototype disaster the new QAM was ready to be tested. This time the live subject was a bee. Time and Spatial displacement worked fine. The QAM also worked this time around. Today was a good day at QuantaTech.

July 25, 2204:

A theoretical physicist on my team has detected an anomaly in the Quantum signature of the area around the Time machine. I think it is related to the strange newspaper dates I noticed yesterday. The normal 18hour day seems to be out of alignment with the outside world. A radius of 3 kilometers seems to be affected. We are ceasing tests so we can investigate further.

August 1, 2204:

An area of 3 kilometers is affected on the quantum level. Inversion has started and there is no way to stop it. Critical mass will be reached in 2 months. The only reason we haven't exploded yet is because the magnetic field of the time machine is holding matter bonds together for now. It's limit however is closing.

August 22, 2204:

John, the physicist who found the anomaly has calculated the damage to our universe by the explosion of this much antimatter. Total destruction is the outcome. I have a plan, but it will be hard. I must destroy the machine before it is put to action. It seems that if we had detected the anomaly the first time this could have been avoided. If I knew when the scratch happened I could stop it from happening, but the security officer who was responsible for the delivery of the machine didn't know. He would have reported it anyhow.

Abstracts from George's journal:

January 9, 2203:

Today I was the security officer responsible for the safety of a strange machine brought to QuantaTech. Thank god for the new weapons. They stopped an intruder while he was trying to sabotage the machine, whatever it was. I just hope they won't notice the scratch his tools made falling when his body was disintegrated. They specifically told me no one should touch it.

Welcome to SciFi / Καλώς ήρθατε στην Επιστημονική Φαντασία

2007-04-30T02:46:00.000-07:00

This will be a dual language blog, English and Greek and will publish short sci fi stories written by me or this blogs readers, you. Send your stories (in English and/or Greek) to vasper AT beosmax DOT org with the title "scifi blog story". All stories should be under the Creative Commons License.

Αυτό θα είναι ένα δίγλωσσο blog, Ελληνικά και Αγγλικά και θα εκδίδει μικρές ιστορίες επιστημονικής φαντασίας γραμμένες από εμένα ή από τους αναγνώστες, δηλαδή εσάς. Στείλτε τις ιστορίες σας (στα Αγγλικά ή/και στα Ελληνικά) στην διεύθυνση vasper AT beosmax DOT org με τον τίτλο "scifi blog story". Όλες οι ιστορίες πρέπει να είναι κάτω από την Creative Commons License.